|
"خرم آن دل كه از آن دل به خدا راهي هست"
|
بسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿1﴾ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿2﴾ وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿3﴾ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿4﴾ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿5﴾ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿6﴾
به نام خداوند رحمتگر مهربان
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (1) و پروردگارش را فرمان برد و البته آسمان مخلوق خداست و سزد كه فرمان او پذيرد (2) و آنگاه كه زمين وسيع و منبسط شود پستي و بلندي هاي آن هموار شود (3) و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود (4) و پروردگارش را فرمان برد و البته زمين مخلوق خداست و سزد كه فرمان او پذيرد (5) اي انسان البته با هر رنج و مشقت در راه طاعت و عبادت حق بكوش كه عاقبت او را ملاقات خواهي كرد. (6)