| تبليغات | X |
|
"خرم آن دل كه از آن دل به خدا راهي هست"
|
سلام،
پشت ۱ كتاب نوشته بود :
بر حذر مباش از كوچه او كه اگر ديوارش سر مي شكند اما همين سر شكسته خيلي قيمت دارد!
تو چون بيدي بي تابي! ولي اگر پاي او در ميان باشد مي تواني با همين ضعف بارهاي سنگين و بادهاي تند را ايستادگي كني و عقب ننشيني!
پس خودت را مهياي بلا كن و تا عمر داري اين راه سنگلاخ را با تجسم ساحل نرم و ماسه اي او بگذران !
چون عشق حرم باشد سهل است بيابان ها ...
. (قالب جديدم همينه ديگه !!! من و بكشنمم شلوغ تر از اين نمي تونم قالب انتخاب كنم ! )
الهي، رجب بگذشت و ما از خود نگذشتيم، تو از ما بگذر
باغبان گر پنج روزي صحبت گل بايدش
بر جفاي خار هجران صبر بلبل بايدش
اي دل اندر بند زلفش از پريشاني منال
مرغ زيرك چون چون به دام افتد تحمل بايدش
تكيه بر تقوا و دانش در طريقت كافريست
راهرو گر صد هنر دارد توكل بايدش
نازها زان نرگس مستانه اش بايد كشيد
اين دل شوريده تا آن جعد و كاكل بايدش
ساقيا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بايدش
كيست حافظ تا ننوشد باده بي آوازه دوست
عاشق مسكين چرا چندين تجمل بايدش
...
"من طلبني وجدني و من وجدني عرفني ومن عرفني احبني و من احبني عشقني ومن عشقني عشقته ومن عشقته قتلته ومن قتلته فعلي ديته ومن علي ديته فانا ديته"
كسى كه مرا بطلبد، مىيابد و كسى كه مرا يافت، در نهايت عاشقم مىشود و كسى كه عاشق من شد، من نيز به او عشق مىورزم و كسى كه من عاشق او شدم او را مىكُشم و بالاخره كسى كه من او را كشتم، ديه او بر گردن من است، كسى هم كه ديه او برگردن من باشد، من خود ديهاش خواهم بود.
ميان عاشق و معشوق هيچ حايل نيست * تو خود حجاب خودي حافظ از ميان برخيز
